|
Het Maranatha kerkgebouw
Gereformeerde Maranathakerk in Haaksbergen
over het kerkgebouw
De Gereformeerde Maranathakerk aan de Enschedesestraat is ontworpen door architect J. Schuitemaker en op 28 november 1954 in gebruik genomen. Zij vervangt een niet meer bestaand kerkje uit 1899 aan de Zeedijk, dat toentertijd bouwvallig en te klein was geworden. Een schetsontwerp van de bouwmeester dateert van mei 1952.
Het gebouwtje uit 1954 is een zaalkerk (een eenbeukige kerk met een rechthoekige plattegrond): een in de Gereformeerde kerkbouw gangbaar kerktype. Zoals dikwijls bij een kerk van deze gezindte ontbreekt een toren.
Opvallend is her huidige verschil in looprichting tussen de hoofdas van het kerkgebouw en die van de inrichting: de lengteas van de kerk loopt van west naar oost, die van de inrichting overdwars van noord naar zuid.
 |
 |
Via de ingang in de korte voorgevel aan de Enschedesestraat treedt men het gebouw binnen. Men komt dan eerst in een garderoberuimte, die vroeger in open verbinding stond met de eigenlijke kerkruimte. Boven deze garderobe bevindt zich een orgeltribune.
Vervolgens betreedt men de eigenlijke kerkruimte. Het voornaamste element van de Protestantse inrichting, de kansel, stond tot 1976 midden tegen de tegenovergelegen blinde achtermuur; in genoemd jaar is hij verplaatst naar de huidige positie kort voor de lange rechter of zuidelijke zijmuur. De preekstoel heeft een architectonisch accent gekregen door de nis, die erachter in de muur is uitgespaard. Deze nis heeft - evenals de vensters en de overdekking - een segmentbogige vorm (een segmentboog is een boog, die de vorm heeft van een cirkelsegment).
Dit type boog is in architectuur van na de Tweede Wereldoorlog dikwijls toegepast, behalve in de katholieke kerkbouw.
 |
 |
Het interieur is gedeeltelijk uitgevoerd in schoon (of niet gepleisterd) metselwerk: het onderste gedeelte van de muren en een groot deel van de oostmuur. Het overige gedeelte van de bakstenen is gepleisterd. De in het zicht kemende bakstenen zijn binnenwerks geel. Buitenwerks, waar zij dunner zijn, hebben zij een donkerrode kleur. Ondanks het feit, dat bijna uitsluitend traditionele bouwmaterialen zijn toegepast, vinden wij ook moderne (de stalen raamkozijnen).
De overdekking van het inwendige bestaat uit een plafond van hardboard. Dit plafond rust op dunne houten kapbalken van segmentbogige vorm, die op hun beurt gesteund worden door muurstijlen (stijlen tegen een muur), die aanzetten op zware kraagblokken (in het muurvlak bevestigde, dragende blokken). Muurstijlen en kraagblokken zijn ook van hout. De gebruikelijke korbelen (schuine schoorbalken) tussen de muurstijlen en de kapbalk ontbreken in dit geval. De spatkrachten (krachten ten gevolge van het uitwijken) van de kapconstructie worden buitenwerks opgevangen door steunberen (muurverzwaringen, die meestal ver uitsteken). Deze hebben echter de dikte van forse lisenen (weinig uitstekende muurverzwaringen).
Bijzonderheden: Deze kerk is een goed voorbeeld van Wederopbouwstijl. Zij is buitenwerks opgetrokken van fraaie handvormsteen en heeft een interessante entreepartij, die een mooi geheel vormt met de naastgelegen pastorie. Het interieur van de kerk is zeer sober.
|
